ซากเรือขุดแร่โบราณ

ซากเรือขุดแร่โบราณ ณ อุทยานแห่งชาติเขาลำปี-หาดท้ายเหมือง หน่ยวพิทักษ์อุทยานแห่งชาติที่ ลป.3 (ปาง)
ประเทศไทยได้เริ่มได้เริ่มทำเหมืองแร่ดีบุกขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยาที่ภูเก็ต โดยทำเหมืองหาบในเขตป่าชายเลน ต่อมาการทำเหมืองแร่ดีบุกได้ขยายไปท้องถิ้นต่างๆ มีการสำรวจดินที่เป็นป่าดงดิบบริเวณตำบลท้ายเหมืองพบว่ามีแร่ดีบุกจำนวนมาก ชาวบ้านจึงเริ่มเข้ามาทำเหมืองแร่โดยใช้แรงงานคนขุด หลังจากนั้นได้ตั้งชุมชนและแผ่ขยายเรื่อย จนเป็นชุมชนเมืองเช่นในปัจจุบัน

ทุ่งเสม็ดขาว ณ อุทยานแห่งชาติเขาลำปี-หาดท้ายเหมือง

ป่าเสม็ดขาวในเขตพื้นที่อุทยานแห่งชาติเขาลำปี-หาดท้ายเหมืองมีการกระจายตัวเป็นแนวยาวระหว่างป่าชายหาดและป่าชายเลนซึ่งมีเนื้อที่ประมาณ 1,000 ไร่โดยแต่เดิมเป็นสังคมพืชป่าพรุที่มีน้ำจืดขังในฤดูฝนมีการเปลี่ยนแปลงสภาพป่าจนกลายสภาพเป็นป่าเสม็ดซึ่งมีไม้เสม็ดขาว(Melaleucaleucadendra)ขึ้นเป็นพันธุ์ไม้เด่นมีเสม็ดแดงปะปน อยู่บ้างโดยมีบริเวณที่เรียกว่าทุ่งเสม็ดซึ่งอยู่บริเวณตอนเหนือของหน่วยิทักษ์อุทยานแห่งชาติที่ ลป.3 (ปาง) มีเนื้อที่ประมาณ 300 ไร่ufabet มีลักษณะเด่นคือ มีไม้เสม็ดขาวเจริญเติบโตขึ้นเป็นกลุ่มในบรเวณที่โล่งแจ้ง จึงทำให้มีทัศนียภาพที่สวยงามเหมาะแก่การเยี่ยมชมและเก็บภาพที่ระลึกโดยทุ่งเเสม็ดขาวนี้มีระยะทางห่างจากที่ทำการอุทยานแห่งชาติเขาลำปี-หาดท้ายเหมือง ประมาณ 6.5 กิโลเมตร

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *